Echte ontmoetingen, met echte mensen

Published on October 4, 2021

Jij en ik, en ik en jij. Participeren …. Deze regels uit ons jaarlied staan 25 jaar na dato nog steeds overeind. Wat een feest van herkenning op onze IDP-4 homecoming! 

 

Zaterdag 18 september was het dan eindelijk zover (na een jaar uitstel). Op een zonovergoten landgoed samen komen met 115 jaargenoten; wat een feest. De commissie bestaande uit Stella de Jager, Imelda Jansen, Rik Nijkamp, Remco Wieffering, Fieke Steenhoek en Steven Jongeneel hadden een prachtig concept bedacht. Zestien tafels verspreid over het landgoed; o.a. in het Oude Koetshuis, de Zolderbar, het Rostrum en in diverse zalen van het Kasteel. Deze tafels werden ‘gehost’ door Tafelmeesters. Iedere Tafelmeester had de opdracht gekregen een lijstje te maken van jaargenoten die hij/zij graag aan tafel wilde. En na wat afstemming ging iedereen aan de slag. Bellen, mailen, appen …. Via deze persoonlijke manier kregen we heel veel jaargenoten op de been. Uiteraard waren de jaarclubs en disputen goed vertegenwoordigd. Ook bijzonder om te zien dat jaargenoten die eigenlijk nooit meer terug waren geweest, van de partij waren. Zelfs uit het buitenland! De persoonlijke uitnodiging, de kleinschalige tafels en eerlijke gesprekken over het leven … het maakte echt het verschil.

 

Na een aperitief en voorgerecht aan de eerste tafels, werd er gewisseld. De Tafelmeesters bleven zitten en kregen nieuwe gasten. Daarmee werd het hoofdgerecht genuttigd. En vervolgens gingen we met z’n allen naar de Mensa voor het Grand Dessert. Geen Hoofdtafel, wel ontzettend veel gezelligheid. Helaas moesten we vroeg vertrekken i.v.m. de Corona regels. Gelukkig was de bar op Het Rostrum open!

 

Een greep uit enkele reacties naderhand; 

“We hebben met elkaar weer een prachtige herinnering gecreëerd. Wat zijn we allemaal toch goed terecht gekomen”, “Wat een feest was het. Alleen maar enorm blije gezichten en meerdere keren gehoord; ik ben lang niet geweest, maar volgende keer ben ik er weer bij”, “Indrukwekkende verhalen”, “Wat een superevent”.

 

Deze homecoming had voor velen écht betekenis. Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht en leidde tot hernieuwde contacten. En de echtheid van iedereen wordt wellicht het meest gewaardeerd. We hebben allemaal een verhaal te vertellen; een echtscheiding, ziekte, verlies van geliefden, faillissement, gebutste carrière, traumatische jeugd of het gevoel hebben dat je er alleen voor staat. Door het delen van deze verhalen, zonder opsmuk, is er meer verbinding ontstaan.

 

Echt een prachtig concept met volop ruimte voor eigen inbreng en participatie. Ons jaarlied ten top!

 

Van Verre

 

Tjessica Stegenga